Krasnoborowik ceglastopory

Krasnoborowik ceglastopory (Neoboletus erythropus) zwany kiedyś Borowikiem ceglastoporym to gatunek grzyba, który należy do rodziny borowikowatych. Grzyb jadalny, smaczny, ale niedogotowany może powodować dolegliwości ze strony układu pokarmowego (znane wszystkim podgrzybki też). Wielu ludzi nie przekonało się jeszcze do zbierania tego gatunku ze względu na jego wygląd, który potrafi odstraszyć. W internecie krąży też na jego temat mit o niejadalności.

Gdzie i kiedy szukać krasnoborowika ceglastoporego?

Krasnoborowik ceglastopory (ceglak) pojawia się już w maju w lasach mieszanych i szczególnie lubi towarzystwo dębów oraz buków. W związku z tym, że mniej osób zbiera ceglaki, można się spodziewać sporych zbiorów, idąc na grzybobranie nawet późnym popołudniem :).

Jak wygląda krasnoborowik ceglastopory?

Kapelusz brązowy, przeważnie ciemnobrązowy, ale w nasłonecznionych miejscach może być jasno brązowy. Młode owocniki mają kapelusze półkuliste, a u starszych poduchowate. Trzon początkowo szerszy u podstawy, później cylindryczny. Kolor trzonu od żółtego z drobnymi czerwonymi kosmkami po prawie w całości czerwony. Miąższ żółtawy po uszkodzeniu szybko robi się niebieski. Rurki Krasnoborowika ceglastoporego są czerwone, drobne, po uciśnięciu ciemnieją zmieniając kolor na granatowy.

Jest kilka możliwości pomyłek z innymi borowikowatymi. Podobny do „ceglaka” jest Modroborowik ponury (jadalny, ale kontrowersyjny), jednak przeważnie posiada on jaśniejszy kapelusz i siatkę na trzonie której nie posiada krasnoborowik ceglastopory. Modroborowika ponurego spotkamy często pod lipami. Krwistoborowik szatański (trujący) też może być mylony z ceglakiem, więc amatorów ceglaka czeka cierpliwa nauka pod okiem osób doświadczonych w rozpoznawaniu gatunków grzybów. Jeżeli macie wątpliwości co do zebranych grzybów, to zawsze możecie zwrócić się do sanepidu, w którym grzyboznawcy rozwieją wasze wątpliwości. Nowo poznane gatunki grzybów traktujcie z ostrożnością i nie zjadajcie ich w dużych ilościach za pierwszym razem.

Jak przyrządzić borowika ceglastoporego?

Konsystencja kapelusza jest bardzo zwarta i nawet większe okazy są bardzo jędrne i rzadko robaczywe. Nie trzeba go obgotowywać przed dalszą obróbką, a wystarczy porządnie usmażyć. Po obróbce termicznej atramentowy kolor miąższu wraca do barwy pierwotnej. Zwykle kroję go w plastry o grubości max 5mm i smażę na smalcu. Usmażone plastry można użyć według własnej fantazji. Ceglak sprawdzi się w potrawie z makaronem, ryżem lub kaszą. Bigos, zupa grzybowa i inne dania jednogarnkowe na pewno będą kulinarnym dziełem sztuki, kiedy dodamy suszone krasnoborowiki. Pajda chleba z masłem i plastrami krasnoborowika też przypadnie Wam do gustu. Kapelusze mniejszych owocników można w całości obgotować (20 min), zamrozić i użyć później do zupy grzybowej.

Krasnoborowik ceglastopory występuje też w innej odmianie. Jest to Krasnoborowik żonkilowy – bardzo rzadka w Polsce odmiana, przez co widnieje na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski o statusie „wymierający”.

DO CELÓW KULINARNYCH UŻYWAJCIE GRZYBÓW, KTÓRYCH JESTEŚCIE NA 100% PEWNI.

Aktualne terminy szkoleń i warsztatów.

Fot. Marcin Pempera

Views: 378